A viaxe de Rosalía de Larraitz Urruzola.
«Virán chuvias suaves», lemos no relato de Ray Bradbury.
Sabemos que toda realidade desata un desexo...
Latexa en nós a vontade dunha tregua que deixe zafarse entre as nubes ás raiolas do sol.
Aínda toca esperar aquela calor de cando o verán era a vida inmensa...
O luar do penúltimo plenilunio do invierno, ilumina o camiño que leva ao mes de Rosalía.
E podería ser que esta luna luna, ao seu paso polo val de Mondoñedo, onde baixan as estrelas a beber nas fonte, teimara por ser flamenca.
Hai pouco, nunha entrevista, o lúcido intelectual Rafael Argullol, sinalaba as terribles claudicacións que singularizan este momento histórtico: «Primero cedimos la memoria, luego la concentración y, al final, la curiosidad y el deseo».
Perseveremos como a pequena lectora inmortalizada por Ramón Masats!!!
Todos coñecemos, mal que ben, a historia do fidalgo que descubriu a realidade da ficción.
Nós asumimos o risco, deixamos que esa luz eduque o noso ollar.
