mércores, 25 de maio de 2022

SAFARI FOTOPOÉTICO

    O alumnado de 3º de ESO, dirixido polo seu profesor X.M. Rey Bao , realizou un safari fotográfico baseado nos poemas de Florencio Delgado Gurriarán, autor ao que se lle dedican este ano as Letras Galegas.

As fotografías xa enchen os corredores do instituto e con elas os versos de Florencio.



luns, 23 de maio de 2022

OBRADOIRO SOBRE FLORENCIO DELGADO GURRIARÁN

 Hoxe o alumnado de  1º e 2º  de ESO participou nunha sesión de contacontos ilustrado. A actividade, a cargo do colectivo   POLO CORREO DO VENTO , está baseada na súa publicación titulada De Valdeorras a México. Terra a Nosa! Pequena biografía de Florencio Delgado Gurriarán de Lela Edicións.

    Carlos Taboada e Enrique Mauricio explicaron a biografía do autor acompañando o seu ameno relato  con fermosas ilustracións . Remataron cun obradoiro de debuxo no que o alumnado fixo caricaturas de Florencio Delgado Gurriarán .










CHEGOU AOS NOSOS OÍDOS: Parherlio de Xosé Luís Mosquera Camba

OS LUMES QUE ESCONDE O XEO 

   Xosé Luís Mosquera Camba é un deses poetas que non pertence a ningún cenáculo nin segue escolas líricas á moda, mais cómpre non perder de vista. Leva publicando hai case vinte anos, sempre textos que gañaron algún certame, neste caso o Fiz Vergara Vilariño, o que debería facernos reflexionar sobre o papel dos premios, ou, mellor. sobre algunhas precariedades dun sistema tan debedor destas convocatorias. A súa orixinalidade ten que ver con estas cuestións, comunitarias pero tamén coas persoais. Artista visual e especialista en historia da arte, a súa poesía dialoga con outras disciplinas, sobre todo as plásticas aínda que aquí predominan as cinematográficas e musicais. Malia as diferenzas obvias entre libros, a súa produción ten unha gran coherencia interna que se sustenta na intertextualidade e na procura vangardista, sobre todo no que atinxe ao peso do onírico. 

   En Parhelio, fenómeno físico curioso que fai patente a materialidade das representacións, aparecen algunhas claves nos paratextos, como o prólogo do propio autor. Nel aclárase de onde procede o título e a influencia de Ingmar Bergman, o que en parte explica a preferencia pola amplitude da prosa, mais acaída á narratividade do cine. As tres partes do poemario toman o nome de tres filmes do cineasta. Neste senso, e se incluimos a escoita das suxestións musicais, a obra é unha experiencia artística completa. Aínda que é recomendábel ter visto as películas, non é necesario para entrar na atmosfera bergmariana. O existencialismo, a culpa, o perdón, as pulsións crimináis, a dificultade de amar ou a violencia nas relacións filiáis dan conta do pesimismo co que se olla a propia vida: «un camino que por momentos se fai / intransitable con tanta lama; tanta, tanta lama». Non se salva a ollada inquietante cara á infancia nunha idealización forzada, a linde fina entre normalidade e anomalía psicolóxica ou os límites da comunicación literaria, outro placebo que, malia a todo, forma parte da realidade. «Quen quere entender o poema con esta auga e con este frío e esta respiración descontrolada?», porque á fin é «O poema, un accidente».

   Tanta gravidade está compensada por un certo sarcasmo á sueca, propio tamén do director, e por unha paixón por veces dura que alixeira un contido que puidese parecer excesivamente intelectual, mais que non o é. As recorrenencias e as variacións dalgúns motivos constantes, treman do leme para non deixarse arrasar polo «cabalo envolto en chamas», se é que o arrasamento lector é un problema. Non debería. 

Inma Otero Varela, nòs Diario, 20 de maio de 2022.

HORA DE LER


O pasado xoves 18 de maio, por moito que fora esperable, sacudiunos a noticia coa que abrían as páxinas de cultura de todos os periódicos de España: o temperán falecemento de Domingo Villar.

No seu libro Amores o poeta latino Ovidio (43 a. C.- 17 d. C.) deixou escritas varias sentencias: carmina morte carent (verso 32): os versos nunca morren.

Ergo etiam cum me supremus adederit ignis, / vivam, parsque mei multa superstes erit. (versos 41-42): aínda cando o lume último me teña consumido / vivirei e unha boa parte de min seguirá existindo.

Sempre estará ocupando un lugar preferente na nosa memoria e no noso corazón a obra de Domingo Villar.

martes, 17 de maio de 2022

HORA DE LER

 

Esta semana ilustra o cartel de Hora de Ler a proposta artística de As letras de Florencio, unha adicada ao poeta Florencio Delgado Gurriarán onde o visitante saciará a súa curiosidade e atopará un múltiple mostrario de recursos para achegarse á súa obra.

luns, 9 de maio de 2022

HORA DE LER

 

A seriedade e concentración na lectura que amosa a neñina fotografiada por Antoni Arissa é a que precisa o lector das suxestións de lectura desta semana: Theodor Kallifatides e Manuel Rivas, dous autores que coinciden na honestidade creativa, a preocupación social e unha mirada ética sobre as dores que atenazan aos desfavorecidos.

xoves, 5 de maio de 2022

THEODOR KALLIFATIDES NO IES F. AGUIAR

 

         A súa mensaxe cercana,  cargada de humanidade e sabedoría , engailou a todos os que  tivemos o privilexio de escoitar hoxe a Theodor Kallifatides. O escritor mantivo un encontro co alumnado das materias de  Literatura Universal e Grego na nosa Biblioteca, na que tivemos a honra de recibilo.





Theodor Kallifatides é autor de  máis de corenta libros de ficción, ensaio e poesía traducidos a varios idiomas. Naceu en Grecia en 1938, e emigrou a Suecia o 1964, onde empezou a súa carreira literaria. Traduciu do sueco ao grego a grandes autores como  Ingmar  Bergman e  August  Strindberg, así como do grego ao sueco a  Giannis  Ritsos ou  Mikis  Theodorakis. Recibiu moitos premios polo seu traballo tanto en Grecia como en Suecia, país no que reside actualmente, por exemplo o Premio Nacional grego de Literatura Testemuñal polo Lo pasado no es un sueño, en 2013.

Galaxia Gutenberg publicou en 2019 a súa obra Otra vida por vivir, que mereceu o Premio Cálamo «Extraordinario 2019». En 2020, publicáronse as obras El asedio de Troya e Madres e hijos, en 2021 a obra Lo pasado no es un sueño e en marzo deste 2022 a novela Timandra.


luns, 2 de maio de 2022

HORA DE LER

 


29ª Semana

[5ª sesión]

A realidade. 

Non hai outra materia da que se alimente a arte. Todas as historias das que fala a literatura están basadas en feitos reais. Agora ben, tanto os camiños da memoria como os da ficción (tamén a autoficción) están cheos de espellos.

Diso son mostra as suxestións de lectura desta semana: un relato de  Sandra Cisneros ou un fragmento dunha narración de Theodor Kallifatides.