mércores, 8 de xuño de 2022
martes, 7 de xuño de 2022
RETRATO
Na linguaxe cotiá dicimos “retratar” para referirnos simplemente ao acto de facer unha fotografía na que sae unha persoa. A miúdo a intencionalidade é rexistrar un momento concreto ou que esta persoa saia “guapa”. Nada máis lonxe do que fan os fotógrafos cando encaran un retrato. Facer un retrato significa observar a persoa, reflexionar, interrogarse sobre que queremos mostrar como fotógrafos e como o mostraremos. Un retrato constrúese, é dicir, o fotógrafo elixe que quere mostrar e como facelo: elixe o espazo, dispón ao retratado, dálle indicacións, estuda o rostro, as expresións, a mirada, a relación entre a luz e o rostro, etc.
«Entre o retratado e o fotógrafo hai un combate. E ese combate, para que a foto sexa boa, ten que gañala o fotógrafo e non o retratado, porque é evidente que o retratado asume un rol, unha pose de como lie gustaría aparecer. Dalgunha maneira, se auto-representa, ponse gracioso, sorrí... pero iso non ten nada que ver coa súa personalidade interior, que é o que buscamos nós cando facemos un retrato» (Humberto Rivas).
Para Richard Avendon, «A primeira parte da sesión é un proceso de aprendizaxe para a persoa a quen retrato e para min. Teño que dicidir a colocación da cámara, a distancia adecuada do personaxe, a distribución do espazo ao redor da figura e a altura do obxectivo. Mentres, observo como se move, como reacciona, que expresións crúzanlle o rostro. Deste xeito, no momento de crear o retrato, dándolle indicacións podo incrementar unhas características naturais, a súa maneira de ser.» (Richard Avedon sobre o traballo en “In the American West”, retratando persoas que coñecía no mom ento da sesión fotográfica).
Xosé Manuel Rey Bao
luns, 6 de xuño de 2022
HORA DE LER
Días de primavera que, da man do sol, anuncian a chegada do verán.
E tamén, por que non... o inminente fin do curso.
mércores, 1 de xuño de 2022
ESPAZO E LUZ
O espazo fotográfico, o espazo que mostra unha fotografía é unha construción particular a partir dun espazo real. Neste sentido, podemos pensar en certa medida nos fotógrafos como arquitectos, como construtores de espazos. Son as eleccións fotográficas as que constrúen un determinado espazo na fotografía: o encadre, a distancia, o ángulo, a profundidade constrúen unha determinada configuración do espazo. As fotografías de espazos teñen unha gran potencia evocadora e un gran valor fotográfico. De feito, hai unha extensa tradición fotográfica vinculada Aos espazos como protagonistas da fotografía, capturándoos xustamente sen presenza humana.
A luz é esencial na fotografía; de feito, a mesma palabra “fotografía" proven da palabra luz: o que a luz debuxa. Polo tanto, sempre hai luz: pero ás veces, a luz non só está, senón que se fai visible. Sexa porque un feixe de luz entra e ocupa o espazo, sexa polo xogo de luces e sombras, sexa porque a súa coloración nunha determinada hora do día tingue dun ton todo o espazo, etc.
As imaxes que forman parte desta exposición constitúen un resume da investigación levada a cabo polo alumnado de 3º ESO sobre a construción do espazo con atención á luz e a como esta se relaciona co espazo e o transforma.
Xosé Manuel Rey Bao
luns, 30 de maio de 2022
HORA DE LER
O alumnado do IES Francisco Aguiar non pode comer nin beber nas aulas.
Tamén é certo que son moi poucos os rapaces que, a esas idades, adoitan elixen beber café, té ou outras bebidas estimulantes en infusión cando están a ler.
Feita esta puntualización, todos saben que un libro abre a porta a outro libro.
domingo, 29 de maio de 2022
NADE SE OPONE A LA NOCHE, Delphine de Vigan
ALAIN BASHUNG, Osez Josephine, 1991.
...atrévete, Josephine, nada se opone a la noche...
LA INVITACIÓN AL VIAJE
Pequeña mía, hermana,
sueño con el dulzor
¡de irnos de aquí a vivir juntos!
amar con tiempo,
amar y morir
¡al país que se te parece!
Los soles húmedos
de esos cielos nublados
para mi espíritu son el encanto
tan misterioso
de tus traidores ojos,
brillantes por sus lágrimas.
Allá, todo es orden y belleza
lujo, calma y placer.
Los muebles relucientes,
pulidos por los años,
decorarán nuestra habitación;
las más raras flores
mezclarán sus olores
con las vagas fragancias del ámbar.
Los ricos techos,
los espejos profundos,
el esplendor oriental,
todo allí hablará
con el alma a escondidas
su dulce lengua natal.
Allá, todo es orden y belleza
lujo, calma y placer.
Mira sobre esos cauces
descansar esas naves
donde el ambiente es vagabundo;
es para satisfacer
tu último deseo
que vienen del fin del mundo.
— Los soles ponientes
cubren los campos,
los canales, la ciudad entera,
de jacinto y oro;
el mundo se queda dormido
entre una cálida luz.
Allá, todo es orden y belleza
lujo, calma y placer.
CHARLES BAUDELAIRE, Las flores del mal, 1840.
Sobre el incesto...01
Sobre el incesto...02
mércores, 25 de maio de 2022
SAFARI FOTOPOÉTICO
O alumnado de 3º de ESO, dirixido polo seu profesor X.M. Rey Bao , realizou un safari fotográfico baseado nos poemas de Florencio Delgado Gurriarán, autor ao que se lle dedican este ano as Letras Galegas.
As fotografías xa enchen os corredores do instituto e con elas os versos de Florencio.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)