ESOPO,
Fábulas de Esopo, Clásicos Xuntanza, Laracha, 1999, 384 páxinas.
**********
Sirva esta traducción de Xoan Carlos Domínguez para anunciar que próximamente os libros de Latín e Grego terán acomodo nas novas estanterías da Biblioteca.
**********
O ESPANTALLO E A CEGOA
Un espantallo, que estendera unhas redes para grous, agardaba de lonxe, inquedo, a súa caza. Unha cegoña pousou onda os grous. O espantallo correu e apresouna con aqueles. A cegoña pediulle que a ceibase ategando que non so non era prexudicial para os homes, senón que, pola contra, era mol útil, porque ao cazar cobras e outros reptiles matábaos. O espantallo díxolle: "Pois se de verdade non es má, mereces un castigo por te pousares con quen a é.
Asi, tamén nos debemos rexeitar a compaña dos maos para non ser tomados como complices da súa maldade.
