luns, 24 de agosto de 2020

ORACIÓN EN EL HUERTO, Juan Gallego Benot

JUAN GALLEGO BENOT, Oración en el huerto, Hiperión, Madrid, 2020, 74 páxinas.

[PC GAL ora]


Amor, pregúntame esta tarde. Sabré aprehender 

tus palabras con mi alma de carne y de miseria; 

amor, desgráname en tus labios con los párpados; 

amor, derrama el cántaro en el rincón tranquilo, 

 viértete en la hondura de mi abierto mimbre: 

el agua que te ofrezco está desnuda en mi garganta.

luns, 10 de agosto de 2020

AS CARTAS DE ABEL, Juan A. Fariña Pedreira

 

JUAN A. FARIÑA PEDREIRA, As cartas de Abel, Toxosoutos, Noia, 2020, 214 páxinas.

CHEGOU AOS NOSOS OÍDOS...

   QUE Juan Fariña, Alumno no seu momento do IES Francisco Aguiar,  emprega na súa opera prima, ata tres narradores, para relatar as vicisitudes de Marcos, un exalcólico divorciado, que descobre, nunha etapa crucial da súa vida, todos os detalles dun segredo familiar que atinxe ao seu avó materno Abel e que se remonta ao inicio da nosa desastrosa Guerra Civil(1936-39). Entre analepses e prolepses, Fariña mantén o suspense e ao lector pendente dos feitos até o desenlace inesperado que colle a un de improviso.

BECAS


DE INTERESE PARA TODOS OS ALUMNOS E ALUMNAS DE BACHARELATO E CICLOS

 

ABERTO desde o 09 de agosto de 2020 ata o 01 de octubro de 2020 o Prazo de Solicitudes de Becas e Axudas para estudantes de niveis postobrigatorios.

Ministerio de Educación Portal Becas

Ministerio de Educación Información 



luns, 27 de xullo de 2020

ALEM BTF: UNHA CANCIÓN PARA A CONCIENCIACIÓN


CHEGOU AOS NOSOS OÍDOS...

Alem BTF, o noso Ex alumno, ven de compoñer unha composición encargada pola propia alcaldesa, María Barral, para facer chegar unha mensaxe a todas as xeracións, «Hasta el último latido».
Alem recorda na súa canción a importancia da distancia social.

PREMIO GARELO 2020 Á AGRUPACIÓN DE TEATRO MARIÑÁN

CHEGOU AOS NOSOS OÍDOS....

Que o Concello de Betanzos concede o Premio GARELO 2020 á Agrupación de Teatro Mariñán.

En Cultura o premio será para a agrupación teatral Mariñán que este ano cumpre o seu décimo ano de vida. O Concello quere destacar así o labor deste grupo de teatro afeccionado por achegar as artes escénicas a todos os betanceiros e betanceiras. Fai uns 25 anos, foi o profesor de literatura española, Daniel Martínez, quen levou o entusiasmo polo teatro a moitos betanceiros a través dun grupo escolar chamado “ Aveliña” e a creación do colectivo “ Rapsodas”. A partir de aí ideou xunto a outro destacado betanceiro, Xulio Cuns, a Agrupación de Teatro Mariñán como unha solución para que os estudantes que cursasen esta materia no instituto Francisco Aguiar seguisen ligados ao mundo do teatro. Desde entón ata hoxe continúan a súa viaxe polas artes escénicas, co encontro de teatro afeccionado cada mes de febreiro.

Neste momento forman parte desta agrupación os seguintes Ex Aguiar: Sara Zabalza, Inés Valiño e Juan Vázquez.

Parabéns a todos os que nalgún momento participaron nesta tarefa e, en particular, aos actuais membros da Agrupación.

xoves, 23 de xullo de 2020

MELLORES EXPEDIENTES USC 2020




Nestes tempos de anomalías non pode causar estrañeza esta fotografía na que, con mascaras sobre o seu rostro, Mario Paz Alvariño,  Rosalía Suárez Sánchez, Antía Casanova Varela e Mencía Rey Pardo sosteñen a orla da súa promoción.

Eles hoxe deberían ter asistido ao Acto de recoñecemento ao mellor alumnado de Centros de Ensino Medio de Galicia, un acto que tivo lugar este xoves, día 23 de xullo, ás 17:00 horas no Salón Nobre de Fonseca da USC. A este acto, presidido polo reitor da USC e contará coa presenza do alcalde de Santiago e da alcaldesa de Lugo, acompañados por unha representación do Equipo Reitoral e dos Decanos e Directores, só acudiron un grupo de 20 estudantes acompañados dos seus pais.

Antía, Mario, Mencía e Rosalía mereceron esa consideración de Mellores Expedientes da USC por ter acadado nas ABAU unha nota igual ou superior ao nove. 
Un mérito conseguido co moito esforzo persoal que representa o cumio do esforzo no que tamén participararon os seus outros 103 compañeiros (100 presentados a ABAU dos que 18 poden optar ao Premio Extraordinario de Bacharelato), cos que desexan pronto compartir vivencias máis felices.
Con saúde. Sen máscaras. Sen medos.

venres, 17 de xullo de 2020

PREMIOS ENERXIZA.RME 2020

Primeiro premio desta edición do concurso ENERXIZA.RME 2020. 

As alumnas Candela Lagares, Teresa Sánchez e Lucía Ares do IES Francisco Aguiar de Betanzos. Este equipo venceu polo coñecemento técnico á hora de construir a súa casa sostible pero tamén pola súa orixinalidade no momento da presentación dos resultados. Dende a Escola premiamos a estas pequenas enxeñeiras polo seu ben facer.

SEGUNDA posición no concurso ENERXIZA.RME 2020. 
Yago Muíño, Martín Vázquez e Joel Armada do IES Francisco Aguiar de Betanzos, son os os creadores de LA CASA EFICIENTE. Nesta maqueta, utilizaron materiais reciclados e interruptores crepusculares entre outras cousas para obter este fantástico deseño. Agradecemos a vosa participación e esperamos que aproveitedes o premio para mellorar este prototipo. Seredes grandes enxeñeiros!!!!
Un especial recoñecemento á profesora Ánxela Vázquez Álvarez pola súa implicación no proxecto.

luns, 6 de xullo de 2020

CLUB DE CIENCIAS



Vídeo do club de ciencia de maio. 
Esta actividade propúxose ao alumnado de ESO e BAC na fase 1 da desescalada para favorecer o contacto coa natureza.

martes, 30 de xuño de 2020

mércores, 3 de xuño de 2020

CENTRO, Billy Collins


CENTRO

Al primer resquicio del alba,
las ventanas de un lado de la casa
se escarchan con una fría luz naranja,

y en cada ventana de pálido azul
del otro lado
cuelga una luna llena, un resplandor blanco, redondo.

Miro a un lado, luego al otro,
pasando de habitación en habitación
como si entre países o partes de mi vida.

Entonces me detengo y me paro en el medio,
extiendo ambos brazos
como el hombre de Leonardo, desnudo en un círculo perfecto.

Y cuando comienzo a girar lentamente
siento a toda la casa dar vueltas conmigo,
rotando libre de la tierra.

El sol y la luna en todas las ventanas
se mueven, también, con las puntas de mis dedos,
el sistema solar girando por grados

conmigo, el ególatra de las mañanas,
girando en pantuflas sobre la alfombra del pasillo,
llevando al frío naranja, azul y blanco

a dar una vuelta callada y sin prisa,
todo rueda y brújula, eje y carrete,
tan despierto como jamás lo estaré.


Billy Collins

sábado, 16 de maio de 2020

O MEU RETO POLO GALEGO


O MEU RETO POLO GALEGO

Avanzar cara á normalización lingüística depende non só do labor institucional, senón que tamén é necesaria a actuación social e, sobre todo; INDIVIDUAL.
Como podemos contribuír á normalización da lingua?
Con pequenos retos. Marcámonos pequenos cambios nos usos da lingua, procurando instaurar novos hábitos que sexan a base a posibles cambios no futuro: empregalo nas miñas redes sociais, comezar a falalo cos meus amigos, coa miña familia, ...Buscamos sempre retos posibles, alcanzables, que non nos leven á frustración.
Pensa e comparte ese pequeno reto ao que estás disposto a enfrontarte pola normalización da lingua.

***


    Estiven pensando que podía facer eu pola lingua galega. Xa sei que a miña actitude persoal cara á lingua non vai cambiar soa a situación do galego, senón que todos debemos mentalizarnos en usalo máis a miúdo, todos os días, e en calquera situación: na casa, con nosos pais, pero tamén no instituto, cando empregamos o whatsapp cos nosos amigos, coa caixeira no súper...Isto é difícil. Custa moito cambiar as costumes dun día para outro. Pero hai que comezar xa.
   A forma máis fácil para comezar, e vai ser o que eu faga, será falar en galego na casa, con meus pais, cos que sempre falo en castelán. E cando poida ver á miña avoa, falareille tamén en galego. Ela fala galego. ( A ela pegábanlle na escola por falar o galego, díxome miña nai).
   Todos os días vemos na televisión as noticias na TVG e outros programas tamén. Con isto aprendo vocabulario novo, expresións galegas, tópicos galegos... e ata parece que resulta máis fácil falalo. Ata descubrín nas noticias do mediodía a unha periodista youtuber, Esther, coa súa sección #dígocho eu, que aclara dúbidas sobre o galego e fala de palabras de uso común mal empregadas, xeralmente por influencia do castelán, aínda que tamén moitas veces fai referencia ao portugués. Gústame moito o #dígocho eu. Moi curtiño e moi interesante!

ELISA CHARLÓN 4º B

***
Estou empezando a falar en galego na casa algúns días á semana, co paso do tempo intentarei que sexa máis a miúdo
PABLO FERREIRO 4ºB

Como xa che comentei na video-chamada do martes eu procurarei falar con todos os meus amigos en galego. Non e un reto nin dificil nin facil xa que a moioria do tempo falamos en castelan. Ademais non creo que me digan que non e coa axuda de Danie, vexo moi probable que poida cumplir o reto.

MIGUEL GABÍN 4ºA
***
Como reto propúxeme falar en galego un día da semana con toda a niña familia , nós nunca falamos en galego, entón pode ser un pouco difícil, tamén intento que ás miñas curmás pequeñas falenno comigo un rato algún días porque lles costa moito .
CARMEN MOSQUERA 4º B

***
Eu para realizar os retos comecei a falar cos meus familiares en galego. Ao comezo, quedaron sorprendidos porque normalmente non falo galego na casa, pero agora acostumáronse e falámolo normalmente. Mesmo cando chamo aos meus amigos, falamos nesa lingua. Tamén comecei a falar nas redes sociais en galego, para difundir o seu uso entre os meus seguidores. Espero que esta situación se faga máis normal e que a xente non se estrañe cando non se fala en castelán. 
LAURA PENAS CONDE 4ºB
***
O meu reto co galego será empregalo nas redes sociais e falalo coa familia.

ALANA JIMBI NAVARRO 4ºB
***
O meu modo de contribuír á normalización lingüística será falar só en galego durante 24 horas. Fareino o luns 11.  
SOFÍA VEIGA 4º B

***
O meu reto para contribuír á normalización da lingua galega consiste en utilizala nas redes sociais, coa familia e cós amigos durante dúas semanas seguidas polo menos. Se para alguén que fala sempre castelán pode resultar difícil, tamén é certo que se somos galegos podemos e debemos superar este reto. Vivir como galegos tamén implica empregar a nosa lingua.
ANA CALAZA 4ºB
***
Aparte de falar galego tanto nas redes sociais coma coa miña familia e amigos, o meu reto será ler e escoitar máis música en galego para que me sexa moito máis fácil acostumbrarme a falalo e ecoitalo. Tamén empezaré a ver a miudo a televisión de galicia. 
CLAUDIA NAVEIRA 4º C
***
Eu vou falar durante 1 semana enteira en galego, coa miña familia e cos amigos. 
ANXO FACHAL 4ºB

***
O galego é a lingua oficial en Galicia do mesmo xeito que o castelán, porén, durante séculos, o galego foi moi criticado e menosprezado. Na actualidade esta situación cambiou para mellor, pero séguese a ver como inferior, polo que vou contribuír á súa normalización facendo pequenos retos.
O meu primer propósito será falalo sobre todo na miña casa cos membros da miña familia e logo cos meus amigos. Un dos meus problemas neste reto é que a miña nai non sabe falar e non entende o galego o suficiente porque é de Venezuela. Outra dificultade vai ser acostumarse a conversar tanto en galego, xa que estou afeita a empregar sempre o castelán.
Máis tarde, comezarei a usalo especialmente nas miñas redes sociais e así tentar convencer á xente para que se una a esta loita. Neste punto, non creo que teña ningún tipo de obstáculo.
Despois empregareino no instituto. Primeiro en materias que xa aplican dita lingua e despois en todas as demais materias. Na miña opinión, creo que deberían poñer máis clases de galego porque a linguaxe que está en perigo de desaparecer é o galego e non o castelán, polo que creo que ese xesto axudaría moito.
E por último, tentarei frecuentalo en todo momento e con todos. E imaxino que estas pequenas metas poden facelas calquer individuo e que poden favorecer a lingua tan infravalorada.
PAULA MATO 4ºA
***
Estou disposta a empregar máis amiúdo o galego, non só na escola. Podo falarlle a os meus curmáns pequenos en galego para que así vaian acostumándose a oilo e o teñan como unha lingua tan importante coma o castelán.
CINTA MANTEIGA 4ºC
***

Na minha casa unicamente falo galego, polo que a min falar galego non me supón ningún reto. O lugar onde non falo o galego é cos meus amigos, polo que podería enfrentalo coma un reto, e falalo con eles máis a miúdo.
MIGUEL LEMA 4ºC

Imaxe. O Raposo

venres, 15 de maio de 2020

CANCIÓNS PARA UN CONFINAMENTO


De que vai isto? Un pirata informático colou un anuncio de Spotify nun centro de ensino público? Pois non. 
Hoxe compartimos, con ledicia,  a lista de cancións elaborada cooperativamente polos alumn@s de 4º de ESO do IES Francisco Aguiar.
Despois da selección, quedaron 236 cancións de música en galego. 
Esta ligazón lévamos a orbitar durante 6 horas e 25 minutos arredor dun Galiuniverso sonoro.

Parabéns ao alumnado e a Carmen Suárez!

venres, 24 de abril de 2020

#LECTURAS NA XANELA: 23 de abril




O libro do amor é longo e aburrido
ninguén pode levantar ese armatoste
cheo de gráficas, feitos e estatísticas
e instrucións para bailar
pero a min encántame cando ti mo les
e ti les o que sexa para min.

Stephen Merritt 
The book of love is long and boring
No one can lift the damn thing
It's full of charts and facts and figures
And instructions for dancing
But I I love it when you read to me
And you
You can read me anything
Stephen Merritt 

Fotografía: Ana Tomé

mércores, 1 de abril de 2020

#EUQUEDOLENDO

A Asociación de Tradutores Galegos creouse en 1985 para potenciar a tradución á nosa lingua como ferramenta para a súa normalización. É unha asociación non profesional de tradutores que realizan o seu labor fundamentalmente no ámbito literario.

Á parte de apoiar a tradución literaria ó galego, a iniciativa máis importante que desenvolveu a ATG é Bivir, a Biblioteca Virtual da Literatura Universal en Galego.

O proxecto de Biblioteca Virtual BIVIR da ATG pon en galego obras da literatura universal libres de dereitos, que calquera pode descargar gratuitamente en formato PDF tanto da nosa web como doutros provedores, por exemplo, amazon.es.

Ademais, a ATG e o Departamento de Filoloxía Galega da Universidade de Vigo publican conxuntamente Viceversa, unha revista académica centrada na tradución desde a perspectiva galega.

Nesta ligazón espérannos William Blake, Virginia Woolf, James Joyce...

martes, 31 de marzo de 2020

#EUQUEDOLENDO

A práctica do mergullo é case inevitábel cando entras en moitas librarías e quioscos á procura de literatura en galego. Lánzaste de cheo e braceas entre bestsellers e semellantes, até chegares ao estante onde recoñeces a fisionomía dalgunha das nosas editoras favoritas. A heroicidade recoñecerancha definitivamente cando o que procures sexan libros en galego-portugués ou noutros portugueses.
Imaxina agora procurar esa literatura en galego en formato electrónico! Falamos dos famosos ebooks. Por poder, podes topar obras de Rosalía en mil sitios, mais… E se quixermos ir alén? A seguir ofrecémosvos 16 espazos básicos para encontrar literatura en galego en formato electrónico, e outros 17 extras, moitos deles con libros en portugués.
Hai máis extras que básicos? Caso instales o portugués entre as túas capacidades (ter témola, só que non nola activaron de serie), verás que resulta un “plugin” fundamental que amplía e moito as nosas opcións. Muito recomendável!

luns, 30 de marzo de 2020

#EUQUEDOLENDO





No portal do Consello da Cultura Galega, podemos atopar ademáis de  banda deseñada, Antropoloxía, Arquitectura, Artes, Bibliografías, Biografías, Ciencia, Comunicación, Emigración, Ensino, Filosofía, Fontes documentais, Historia, Identidade, Igualdade, Lingua, Literatura, Medio natural, Patrimonio, Sociedade e  Xeografía.

sábado, 28 de marzo de 2020

#EUQUEDOLENDO




Catro títulos de Xerais para abrirlle a porta á lectura en galego
A fin de facilitar algunhas lecturas en galego que abran portas nestes días complicados, Xerais pon a disposición das familias e do profesorado catro títulos de literatura infantil e xuvenil (un por idade). Son catro atractivos títulos que lles ofrecemos ás lectoras e lectores e aos que se pode acceder en rede a través da plataforma ISSU. Un encantador libro para primeiros lectores/as do Hematocrítico; unha historia da entrañable personaxe Leopolda Diéguez, de Teresa González Costa, para lectorado a partir dos 8 anos; un orixinal e divertido libro de poemas de Antón Cortizas e unha das atractivas novelas da serie Dragal, de Elena Gallego, para público xuvenil, conforman esta iniciativa que se desenvolve baixo as etiquetas #Ábrelleaportaálectura, #Lenacasa, #Euleoengalego #Quedanacasa.

Desde esta ligazón accédese aos catro títulos. Grazas, Xerais!

venres, 27 de marzo de 2020

##EUQUEDOLENDO

En Baía Edicións estamos convencidas de que a única forma de frear a pandemia en Galicia neste momento pasa polo peche total e limitación de movementos. En consecuencia, non enviaremos libros, xa que pasan por moitas mans durante a viaxe.
Sabemos que todas e todos temos moito que ler ou reler na casa, pero co beneplácito das súas autoras e autores deixamos unha listaxe de títulos a escoller que vos poden axudar a superar o confinamento. Só pedimos que lembredes a súa empatía e fagades un uso responsable destes textos respectando a súa obra, que tan xenerosamente prestaron para a nosa campaña #euquedolendo #baíaconnósnacasa.



xoves, 26 de marzo de 2020

RECONSTRUCCIÓN, Ferrer Herrero & Father







RECONSTRUCCIÓN


Es el mejor momento: sentir,
cambiar de nombre tantas cosas
y olvidar algunas caras
en el cementerio del pasado.

Es el mejor momento: reconocer,
sentir a veces tanto miedo
y entender que justamente
ese es el gesto más valiente.
Y aceptar que no todo es tan fácil
que no siempre los huesos
aguantan el peso.

Reconstrucción.

Es el mejor momento: asumir
que toda sabiduría y experiencia
no resisten a veces
la fuerza de algunas corrientes.

Es el mejor momento: comprender;
no poder ganar todas las veces
y entender que esa es la llave
hacia un camino más amable.
Y aceptar que no todo es tan fácil
que no siempre los huesos
aguantan el peso.

Reconstrucción.

Y aceptar que no siempre es tan fácil
que no todos los huesos
aguantan el peso.

Reconstrucción.


O dúo Ferrer Herrero & Father (ou Ferrer & Son?) agasállanos con esta canción tan oportuna para describir moitas das sensacións que se apoderan de nós nestes momentos de loito, medo e tristura; momentos estes que permiten tamén albiscar un novo camiño alonxado dos ridículos e improductivos individualismos. 
Son estes tempos de abatimento, pero tamén son tempos para repensar a nosa sociedade: tempos para reconstruir, en comunidade, un futuro máis humano e amable.

Julian Ferrer & Jesús Ferrer
&
Ilustración: Carlos Villoslada

sábado, 21 de marzo de 2020

DÍA INTERNACIONAL DE LA POESÍA

Hoxe 21 de marzo, como todos os días, a poesía pode sere ese asa á que botar a man para non deixarmos caer. Porque non hai maior poesía que o perseverante e máxico feito de existir.


TIEMPO DE TRANSFORMACIÓN

Y la gente se quedó en casa.
Y leyó libros y escuchó.
Y descansó y se ejercitó.
E hizo arte y jugó.
Y aprendió nuevas formas de ser.
Y se detuvo.

Y escuchó más profundamente. Alguno meditaba.
Alguno rezaba.
Alguno bailaba.
Alguno se encontró con su propia sombra.
Y la gente empezó a pensar de forma diferente.

Y la gente se curó.
Y en ausencia de personas que viven de manera ignorante.
Peligrosos.
Sin sentido y sin corazón.
Incluso la tierra comenzó a sanar.

Y cuando el peligro terminó.
Y la gente se encontró de nuevo.
Lloraron por los muertos.
Y tomaron nuevas decisiones.
Y soñaron nuevas visiones.
Y crearon nuevas formas de vida.
Y sanaron la tierra completamente.
Tal y como ellos fueron curados.


&
Fotografía: Aroa Gómez Rañales
***



La poesía no es una delicadeza decorativa, sino una intensidad de la mirada que despierta a la conciencia.

FRANCISCO JAVIER IRAZOKI, Orquesta de desaparecidos, Hiperión, Madrid, 2015, p. 11. 

***

¿Y si la poesía fuera un olvido del perro que te mordió la sangre/
una delicia falsa / una fuga en mí mayor / un invento de lo
que nunca se podrá decir? ¿Y si fuera la negación de la calle/
la bosta de un caballo / el suicidio de los ojos agudos? ¿Y si
fuera lo que es en cualquier parte y nunca avisa? ¿Y si fuera?

JUAN GELMAN, Hoy, Visor, Madrid, 2014, p. 307.

***
Es bueno a veces para la poesía que nos decepcione.
 Robert Hass
***

Mientras dura la vida, ¿dónde se esconderá la muerte? Debe de haber un error en algún sitio, una equivocación, algo descolocado. ¡Ay, la insistencia del desorden! ¡La terca obstinación pautada dentro del caos! ¡Ay, la persecución de una rara armonía mientras la muerte horada con sus dientes el antiguo rescoldo de la vida! Algo late con ritmo acelerado y la muerte se esconde avergonzada como si recordase que una vez tuvo madre. Y corre hacia ninguna parte a decirle a mamá que la perdone, que ha sido sin querer que todo es un descuido pero que esta sera la última vez, que ha sido sin mala intención. Y se va de puntillas con la cabeza gacha murmurando que la culpa no es suya. 

FRANCISCA AGUIRRE, Ensayo general, Calambur, Madrid, 2018, página 581.

luns, 16 de marzo de 2020

COVID-19

   
   O claustro de profesores, con esta publicación, cumple coa sexta medida publicada na web da Consellería de Educación o xoves 12 de marzo de 2020 ás 19:39 horas. 


   Mediante as ligazóns ás distintas ferramentas (aula virtual, Edmodo, blogs, google drive…) e as indicacións expresas dos profesores, o alumnado que dispoña de boa conexión á rede e de dispositivos tecnolóxicos (ou non esquecera os libros de texto no IES ou non tivera aún mercado ou retirado da biblioteca os libros de lectura), poderá procurar manter a desexable disciplina de estudio —seguindo, por exemplo, o horario diario de clase— para non desconectar da actividade lectiva.
   Lamentablemente, sabemos que, por motivos diversos, non se cumpren en todos os casos os devanditos requisitos; tamén o saben (ou deberían sabelo) as autoridades educativas, por iso suliñan que estas «actividades xenéricas [...] «non terán carácter de avaliables», suliñado que remarcamos para a tranquilidade das familias. 

 O equipo directivo

luns, 9 de marzo de 2020

HORA DE LER

HORA DE LER


22ª SEMANA [4ª SESIÓN]
Non caben na carta (que está a ler a muller que pintara Johannes Vermeer) os relatos de Berta Dávila e Samanta Schweblin, pero de seguro que moitas das personaxes sobre as que elas escriben son mulleres que veñen de recibir unha carta que ben pode cambiarlles a vida.

xoves, 5 de marzo de 2020

AUNQUE LOS MAPAS, Raquel Vázquez



RAQUEL VÁZQUEZ, Aunque los mapas, Visor, Madrid, 2020, 68 páxinas.

[PC VAZ aun]

***
Grazas a súa xenerosidade, sumamos a nosa colección de poesía este novo éxito da nosa ex alumna Raquel Vázquez. Con Aunque los mapas, gañou o XXXII Premio Loewe a la Creación Joven.
***


HIROSHIMA

El tiempo en Hiroshima avanza en bicicleta.
Cíclicamente en los parques florecen
rosas y rayos gamma.
Un niño pedalea a lo largo del Ôta
con barba encanecida.
Otro juega al balón, no teme aún al cielo.
Una anciana recuerda la seda del yukata
derramada en las manos de su madre.
Febrilmente una joven hace el cómputo
de camisas radiactivas, palomas
blancas ante su ingreso por primera
vez en un hospital.
Un peatón se detiene.
Está azul el semáforo. Entrecierra
los ojos para ver, cree ver. Avanza.
Cruza un pájaro la rueda del sol
sin saber de los tarde.
Sin saber del dolor o de los nunca.
La bomba atómica sigue cayendo.
Sólo vemos la luz,
no cómo nos quemamos.

CALIFORNIA ROCKET FUEL

Un misil en los ojos.
Un misil en las manos.
Todos llevan misiles, tú también.
Víctimas pero cómplices,
somos mitades rotas por una manecilla.
Una pastilla a la hora de dormir,
otra para que seas capaz de levantarte.
Mientras cubres con plástico la hoz de las preguntas.
La bandeja de entrada, siempre llena.
No se llena el descanso.
Tampoco los bolsillos ni los sueños.
Sin saber explicártelo te alejas
tan rápido de quien querrías ser,
del lugar que anhelabas
alcanzar y una vez se llamó vida.
No importa cuando empieces, llegas tarde.
Tu hogar se llama tarde.
Tu hogar es siempre el tiempo que te falta.

luns, 2 de marzo de 2020

HORA DE LER


HORA DE LER

21ª SEMANA [3ª SESIÓN]


Na fotografía de Estrella Valencia están a ler o libro Tsunami. Miradas feministas. [Sexto Piso, Madrid, 2019], Pilar Adón, Nuria Barrios, Cristina Fallarás, Laura Freixas, Sara Mesa, Cristina Morales, Edurne Portela, María Sánchez, Clara Usón e Flavita Banana.

Estas son as suxestións para esta semana: unha antoloxía de poesía femenina contemporánea e unha selección de poemas de Rosalía de Castro e os relatos de Katherine Mansfield ou Sara Mesa que escriben reflectindo a incomodidade de vivir.

xoves, 27 de febreiro de 2020

HORA DE LER

HORA DE LER

20ª SEMANA [2ª SESIÓN]

Situacións como a descrita por Laura Pacheco na ilustración só poden obedecer a un resto dun momento de entroido. Claro que o entroido xa quedou atrás despois do mércores de cinza.  
Para estes dous días desta semana curta quedan as seguintes suxestións de lectura: un relato de Javier Sánchez Ibarra no que reflexiona sobre a famosa pintura de Velázquez e un meta relato de Claudio Rodríguez Fer no que a música da Velvet Underground acompaña a fotografía de Eduardo Rodríguez Ochoa.

luns, 17 de febreiro de 2020

HORA DE LER


 HORA DE LER 



19ª SEMANA [1ª SESIÓN]

Entroido, antroido, entroito...  son nomes que proceden do termo latino Introitus: entrada. O termo carnaval procede de expresión Carne vale (adeus á carne).
   No Libro de Buen Amor, un texto do século XIV aparecen mencionados por primeira vez, nunha obra literaria, Don Carnal e Doña Cuaresma. Este episodio é unha alegoría que representa ás Carnestolendas como Don Carnal, un home mundano e amante dos praceres, e do outro lado a Cuaresma como Doña Cuaresma, muller recta e pura.
   Ademáis desta proposta informativa para disfrazarmos con fundamento neste tempo, tamén quedan a disposición do lector un relato de Carlos Casares e unha antoloxía de poesía amorosa de Jorge Reichmann?
Ilustración: Vittore Carpaccio

martes, 11 de febreiro de 2020

LENGUAJE ENSAMBLADOR, Raquel Vázquez

RAQUEL VÁZQUEZ, Lenguaje ensamblador, Renacimiento, Sevilla, 2019.
 
«Las palabras nunca son «sólo palabras»; importan porque definen los contornos de lo que podemos hacer». Con esta cita de Slavoj Žižek se abre Lenguaje ensamblador, [Renacimiento, Sevilla, 2019], un libro orgánico en el que la mayoría de los poemas reflexionan sobre los límites del lenguaje en la comprensión de lo que todos, convencionalmente, convenimos en llamar mundo. El lenguaje nos permite nombrar las cosas, pero, conviene saber que «Hay cosas que suceden / sin lenguaje siquiera para poder tocarlas».
   La estructura externa del libro está marcada por cuatro secciones que desarrollan las secuencias de las que precisa el lenguaje ensamblador (término de programación informática) al que alude el título del libro: Codificación; Compilación; Ejecución – Salida de errores; y Ejecución – Salida estándar.
   Arranca la sección de Codificación con El banquete, un poema que radiografía la mezquindad de sociedad contemporánea en la que el género humano padece dos tipos de condena. A los insensibles e insensatos les basta con creer que la opulencia les sacia, que el consumo absoluto y tenaz es un síntoma de vitalidad; creer que la reproducción de unas consignas viralmente impuestas sustituyen al pensamiento.
   No menor es la condena de los conscientes: ver «los contornos de lo que podemos hacer», ver la inanidad el mundo y, en consecuencia, morir de hambre de esperanza.
   Gravitando sobre este marco general se suceden también poemas que describen experiencias individuales del hablante lírico en las que se expresa el dolor de vivir: en Scrabble el jugador solo dispone de las letras necesarias para componer las palabras insomne o inmenso, y traslada: en la partida, para el que no ha tenido la suerte de contar en el reparto con una r y una a («tu equipaje es el que te corresponde» leemos más adelante), la ausencia del amor correspondido multiplica la eternidad del insomnio.
   Las palabras verbalizan el mundo que la mirada construye desde el deseo: («persevera una hiedra pixelada / allí donde respira —aunque no la alcancemos— / una planta de luz». Por ello, para aliviar la herida, solo cabe «cerrar fuerte los ojos».
   Las palabras sirven, con sus límites, para aproximarse a decir el mundo. Duele no poder decir tanto como lo que no se dice.

TERCER ARMÓNICO

Otra noche en la que las campanas doblan
por lo que no se dice.

El silencio es un carillón helado.

   Si parafraseásemos el poema ESPEJOS podríamos concluir que el lenguaje, al decir, construye el mundo; también la mirada al congelar encuadres. Pero, lo no dicho y lo no contemplado, lleva al hablante lírico a sentir nostalgia de todas las pinceladas de belleza que no nacieron ni sabrán nacer.
  Todas estas experiencias de vida de las que se nos habla en la secuencia Codificación; se comprimen en Compilación:

TIEMPO DE FIBONACCI

Contrarreloj;
tras el cristal, la lluvia.
Sed infinita.

   Basta ese terceto para calibrar el deseo, la fractura que ocasiona «el sueño de soñar un cielo aparte».
   De este grupo de poemas, destacaría, Fotograma y Ucronía. En Fotograma la escena descrita se tiñe de nostalgia: una persona se aproxima al abismo del pasado contemplando unas fotografías. El dolor de vivir desata la siguiente percepción: hay más vida en la imagen muerta del pasado que en la mano viva del que le ofrece lal nostalgia del pasado al ojo que la contempla.
   Para que Ucronía fuese un sereno y contenidamente exultante poema de amor bastaría con aplicar las siguientes estrategias discursivas: reconvertir el tiempo verbal del condicional al pasado y cambiar tan elocuente título.
   Otra de las citas de las sirve Raquel es de Christian Bobin: «No sabemos nunca lo que llegan a ser las palabras que pronunciamos, las frases que escribimos». También de Bobin: «Los que salvan nuestra vida no saben que nos salvan».
   En las secuencias que siguen al proceso de codificar (comprender el mundo) y comprimir (acumular experiencias: padecer o gozar la vida), les sucede Ejecución – Salida de errores; y Ejecución – Salida estándar.
   Somos fruto del error: somos un error. Leemos en BUG (ERROR DE SOFTWARE): de la constatación de la imperfección surge el deseo encontrar «esa palabra que atraviese todos los muros de palabras». También, cuando no existe el fallo, en la salida estándar, la vida pronto nos recuerda que «existir es [o fue] solo una promesa».
   «Cada ser es un himno destruido», dice E. M. Cioran, pero, a pesar de toda la desolación, es probable que «algún día un silencio nos dirá de memoria».
FRC

luns, 10 de febreiro de 2020

HORA DE LER


 HORA DE LER 

 

18ª SEMANA [6ª SESIÓN]

 
 
O próximo venres a nosa ex alumna Raquel Vázquez falará sobre a súa poesía e a súa narrativa cos alumnos de Literatura Universal. Eles tiveron a sorte de ler algúns dos poemas do poemario Aunque los mapas, que próximamente será editado por Visor, pois mereceu o XXXII Premio Internacional de Poesía FUNDACIÓN LOEWE a la Creación Joven.
As suxestións de lectura desta semana son dúas obras de Raquel: o relato Raíl invisible e o poema co que gañou o VIII Concurso de Creación Literaria de Betanzos na categoría libre.

luns, 3 de febreiro de 2020

HORA DE LER

HORA DE LER 



17ª SEMANA [5ª SESIÓN]

Johannes Veermer no seu óleo Brieflezend meisje bij het venster plasma con toda a sutileza o momento no que a rapaza está a ler a carta. O que contempla o cadro tamén pode ver como a luz penetra na estancia reflectindo o rostro da lectora nos cristais. 

Esta semana os nosos lectores poden atopar esa superposición de planos nos relatos de Raquel Vázquez Anxos Sumai.

luns, 27 de xaneiro de 2020

HORA DE LER


HORA DE LER 



16ª SEMANA [4ª SESIÓN]

Con menos gravedade e tristeza no rostro (que a retratada por Felice Casorati) os nosos escolares nesta semana poderán elexir ler a Manuel Rivas ou O Leo

Ilustración: Felice Casorati